آیت‌الکرسی

الله [معبودِ راستین است؛] هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست؛ زندۀ پاینده [و قائم به ذات] است؛ نه خوابی سبک او را فرا می‌گیرد و نه خوابی سنگین؛ [و لحظه‌ای از تدبیر جهان هستی، غافل نمی‌ماند]؛ آنچه در آسمان‌ها و زمین است، از آنِ اوست. کیست که نزد او جز به فرمانش شفاعت کند؟ گذشته و آیندۀ آنان [= بندگان] را می‌داند و [آنان] به چیزی از علم او احاطه [و آگاهی] نمی‌یابند، مگر آنچه خود [الله] بخواهد. کرسیِ او آسمان‌ها و زمین را در بر گرفته است و نگهداشتنِ آنها بر او [سنگین و] دشوار نیست و او بلندمرتبه [و] بزرگ است.

در دین هیچ اجباری نیست. راه درست از گمراهی روشن شده است. پس هر کس به طاغوت کافر شود و به خدا ایمان بیاورد، به دستاویزی استوار (رشته‌ای محکم) چنگ زده است که گسستنی برای آن نیست. و خداوند شنوا و داناست

خداوند سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ آنها را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌برد. و کسانی که کافر شدند، سرپرستانشان طاغوت‌ها هستند؛ آنها را از نور به سوی تاریکی‌ها می‌برند. آنان اهل آتش‌اند و در آن جاودانه خواهند بود.